Zetsubou Poemii

ไปงานการ์ตูนมาก็หลายที แต่นี่เป็นรอบแรกที่ได้เข้าไปซื้อจริงๆ แต่ก็ไม่ได้มากมายอะไร ที่ซื้อมาก็มี
1.รักออกแบบได้ 120 บาท
2.Touhou Doujinshi MARISA x ALICE 50 บาท

[รักออกแบบได้] นี่ถูกใจผมมั่ก เป็นเรื่องสั้นที่อ่านแล้วสนุกดี ตัวละคร เนื้อเรื่องน่ารักดี เขียนถึงความรักในหลายๆรูปแบบออกมาได้น่าอ่านมากครับ (มี Y แทรกด้วย ) แต่เรื่องสุดท้ายนี่สะเทือนใจอย่างแรง...

ส่วนเล่มที่ 2 นี่บอกตรงๆว่าโดนหน้าปกล่อเข้าไปหาจริงๆ OTL
แต่ก็ไม่ได้ผิดหวัง เนื้อเรื่องที่เหมือนการ์ตูนผู้หญิง อ่านสบายๆ เส้นสวย หน้ากระดาษขาวสะอาด แต่ไม่รู้สึกว่าโล่งน่าเกลียด เหนืออื่นใด... มาริสะแมนมากๆค่ะ กรี๊ดดดดด XD


.
.
.

(กลับมาแมนก่อน...)

ส่วนของแสลง...
ตอนก่อนจะกลับ ผมไปยืนอ่านตูดแมนอยู่ที่ซุ้มของคุณโรเจอร์(อ่านแต่ไม่ได้ซื้อเพราะเงินหมดแล้ว ขอโทษนะครับ T T) พอผมหันหลังไป...
มีสมุดเล่มนึง คล้ายแคตตาล็อกอะไรซักอย่าง พอมองดูดีๆมันเขียนว่า Hentai(ภาษาญี่ปุ่นแปลว่าลามก)-CG Collection 1-7
ในใจคิดว่า "เฮ้ย เค้าให้เอามาปล่อยด้วยรึของแบบนี้" ซักพักมีคนเดินมาดู เปิดหน้าถัดไป Cosplay AV(Adult Video) นี่มันหนังโป๊นี่หว่า...
โหลดจากเน็ตฟรีๆ แล้วเอามาขายในที่ๆไม่ควรซะด้วย งานนี้มีผู้ปกครองเด็กมากันเยอะนะครับ เค้ามาดูลูกๆเค้าคอสเพลย์ มาช่วยลูกเค้าเตรียมตัว มาร่วมสนุกกัน ถ้าเค้าเห็นของแบบนี้จะทำไงเนี่ย...

ถ้าคราวหน้าสถานที่จัดมันไปง่ายๆแบบนี้อีกก็ดีสิน้า... มีของที่ไม่ได้ซื้อตั้งเยอะ - 3- ทำไมกระเป๋าตังไม่สนับสนุนกิเลศเราเลยหว่า เซ็ง...

edit @ 27 Apr 2008 18:46:25 by poemii

บทที่ 6 เกรงใจ

ทุกคนคงมีความเกรงใจกันอยู่แล้วสินะครับ (ไม่มากก็น้อยน่ะนะ) แต่เกรงใจมีความหมายว่าไงล่ะ?
หมายถึง กลัวอีกฝ่ายเดือดร้อน ลำบากใจ เลยไม่กล้าขอ/กล้าทำในสิ่งที่ตัวเองต้องการรึเปล่า?
ถ้าคนในโลกนี้ขี้เกรงใจกันหมดอะไรจะเกิดขึ้น? ถ้าให้ผมพูดก็คงไม่ต้องทำอะไรกัน ขับรถทีนึงก็ "เกรงใจจังไปก่อนสิครับ" "ไม่ครับ คุณไปก่อนสิ" ประมาณนี้

แต่เชื่อไหมว่าในปัจจุบัน มีอยู่ประเทศนึง ที่เป็นเจ้าแห่งความขี้เกรงใจ ใช่แล้ว ประเทศญี่ปุ่นครับ

ถามว่าทำไมถึงเป็นประเทศญี่ปุ่นรึ ง่ายมาก อย่างแรกเลย ประเทศของเค้า

ภาพจาก www.japankiku.com

มีทั้งสิ้น 9 เขต แต่นั่นไม่ใช่ประเด็น สังเกตุไหมครับ... ประเทศของเค้า ตั้งอยู่กลางทะเล ไม่ติดกับประเทศไหนเลย เพราะ เค้าเกรงใจกลัวว่าจะทำทัศนียภาพประเทศอื่นเสีย

ชาวญี่ปุ่นส่วนใหญ่ ก็มักจะขอโทษ ขอบคุณอยู่บ่อยๆ เพราะเกรงใจ
รับของมาก็ต้องพูดว่า "ขอโทษที่ทำให้ลำบาก" เพราะเกรงใจ จะรับของก็ "แหม เกรงใจจัง"

เกรงใจมันก็ดีครับ แต่คนญี่ปุ่นเกรงใจมาก จนจะกลายเป็นกลัวอยู่แล้ว เช่น

นักบอลญี่ปุ่นที่ไม่กล้าเข้าแทคเกิ้ลนักบอลชาติอื่นแรงๆ เพราะกลัวเค้าเจ็บ
นักบอลญี่ปุ่นที่ไม่ชู้ต แต่ดันส่งให้เพื่อน ทั้งๆที่อยู่หน้าโกล
เพราะเกรงใจกลัวเพื่อนไม่เด่น(ไม่ว่าเพื่อนจะเตะเข้ารึไม่เข้า เพื่อนก็จะได้ออกทีวีในฐานะคนที่ยิงประตู)
นักบอลญี่ปุ่นไม่สไลด์แย่งลูก เพราะกลัวนักบอลชาติอื่นล้ม
จึงต้องวิ่งเข้าไปข้างๆเอาเท้าแหย่แย่งลูกเอา(แต่ก็แย่งไม่ได้)
ฯลฯ

ไม่ใช่ว่ามีแค่คนญี่ปุ่นนะครับ เพื่อพิสูจน์ ผมจึงมีแบบสอบถามมาให้คนที่เข้ามาอ่าน Entry นี้ทำด้วย มาลองดูได้ว่าคุณขี้เกรงใจรึเปล่า

1.เวลาไปซื้อหนังสือ ไม่กล้าให้พนักงานห่อปกให้
2.เวลาไปสระผม ที่ร้านเสริมสวย คุณไม่กล้าบอกพนักงานว่าคุณคันตรงไหนมั่ง
3.พอรู้ว่าเวลาไหนไปรษณีย์จะมา คุณจะไม่ยอมออกจากบ้าน
4.ไม่กล้าใส่ชุดคอสเพลย์ขึ้นรถไฟ
5.ไม่กล้าฉีดโคโลญ น้ำหอมในที่ที่มีคนอยู่มากๆ
6.เวลาไป 7/11 มักควักเงินพอดีกับสินค้าที่ซื้อ
7.เวลาดูหนัง คุณจะนั่งเลื้อยๆ ให้หัวต่ำลงมา
8.นั่งรถเมล์แล้วต้องนั่งห่อไหล่
9.คุณอยู่หอพัก แล้วไม่กล้าเข้าห้องน้ำตอนกลางคืนเพราะกลัวห้องอื่นตื่นนอนเพราะเสียงน้ำ

ถ้าเคยทำ รึทำบ่อยๆเกิน 3 ข้อถือว่าคุณเป็นคนขี้เกรงใจแล้วละ

ขำๆนะครับ อย่าคิดมากนะ

PS. บทเรียนทั้งหมดที่เขียนขึ้น มาจากการ์ตูนเรื่อง さよなら絶望先生 (ซาโยนาระ เซทสึโบว เซนเซ) แต่ได้ปรับแต่งตัวอย่างเล็กน้อยให้เข้าใจได้ง่ายขึ้น

edit @ 20 Mar 2008 23:15:19 by poemii